Verhaaltjes onderweg.

Het leven is geen ponykamp.

Mount Thielsen, Gigant van een berg ben je. Al twee keer mochten we je beklimmen. Al twee keer mochten we die tocht weer afdruipen. Weersomstandigheden. De eerste keer waren wij naïef geweest. We hadden in de voormiddag 'kleine regenwolkjes' zien vormen. Pas toen we op het hoogste punt stonden, zagen we de ernst van de... Lees verder →

Vriendschappen onderweg.

Lieve Joan, Een aantal dagen terug leerden we je kennen. En laat ons eerlijk zijn, je stal ons hart instant. Vele jaren terug startte je droom om de Pacific Crest Trail te wandelen. Omdat het werkgewijs niet paste, moest je die droom voor even opbergen. Je liet het niet aan je hart komen en startte... Lees verder →

Wandelen voor de Warmste Week.

Lieve vrienden en familie, Bieke en ik zijn sinds een week aan het wandelen voor het goeie doel. Er ligt 800 km tussen ons begin- en eindpunt en we deden er net een week over om terug de bewoonde wereld te bereiken. Geen grap. We wandelen voor de vzw Missing You die rouwkampen en -... Lees verder →

Walvissen spotten in Monterey.

De bultrug schakelt slechts één van haar hersenhelften uit om het stikken te voorkomen tijdens het slapen. Met de andere helft waakt ze dagelijks over haar eigen leven. De walvisspotters van Monterey varen iedere ochtend de zee uit om op zoek te gaan naar walvissen. Om het gehoor niet te beschadigen maken ze geen gebruik... Lees verder →

Kamperen in Death Valley.

Amerikaanse motels hebben een zekere charme die je nergens anders ter wereld vindt. Onlangs nog hoorde ik een zeemzoete conversatie tussen vader en zoon aan de parking. 'Dad. What the f*ck. Are you gone let a female drive your car?'. Vader en zoon hadden de mogelijkheid niet meer om op de benen staan. De alcohol... Lees verder →

WordPress.com.

Omhoog ↑