Leegaertzwjit. ’t Zit zjirre grjit. 

Mooie liedjes duren niet lang, zeggen ze altijd. Maar we geraken hier precies toch niet weg uit dat aards paradijs.  Wat hebben we gedaan in al die tijd? Niet veel om heel eerlijk te zijn. Vooral genoten. Vreemd eh. Zo voelt het voor ons ook een beetje. We zijn eigenlijk geen zonnekloppers of strandgangers.  Na... Lees verder →

Op doktersbezoek in Guilin. 

Een week voor vertrek kregen we te horen dat Bieke haar schildklierwaarden te laag stonden. Wat een standaard bloedonderzoek moest worden, draaide al snel uit op een last minute bezoek aan het ziekenhuis met een aantal tests.  Met oprechte dank aan dokter Joost voor de snelle opvolging. Ik weet dat het niets levensbedreigends is.  Maar... Lees verder →

Alles peis en vree in de Mongoolse steppe. 

Zo begon het helaas niet, maar daar komen we nog toe. Mongoliërs zijn echt geweldig. Sympathiek en supergastvrij. Mensen spraken ons aan, kwamen bij ons zitten, trakteerden ons een pintje en vertelden over hun land en wij over het onze.  Goed. Wij hadden vijf maand terug een tour geboekt die als 'humanitair, ecologisch en voor... Lees verder →

Nazdrovje, zei de Rus. En wij deden gewillig mee. 

Amai. Amai. Amai. Amai. Amai. Al die keren dat je dacht een monsterkater te hebben, vallen letterlijk in het niets met het gevoel van deze ochtend. Laat ons even terugspoelen naar gisterenavond.  Onze 4 mannelijke, Russische medepassagiers gingen een mondje eten. De vodka werd bovengehaald en wij mochten mee delen in hun vreugde. Van werkelijk... Lees verder →

WordPress.com.

Omhoog ↑