We zien elkaar terug. Sowieso.

De nachttrein Thungsong - Bangkok heeft ondertussen iets vertrouwd. We namen hem vaker dan de Eurostar en Thalys samen. Het gewieg van de trein werkt rustgevend en de stapelbedden liggen verrassend comfortabel. We hebben net (voor echt) afscheid genomen van de familie en de kindjes in Thungsong. Het leven hangt van zoveel willekeurige beslissingen af.... Lees verder →

We konden niet trotser zijn. 

Gisteren stonden we aan de kassa van het grootwarenhuis aan te schuiven. Drie grote karren vol met materiaal dankzij jullie steun, en dat is nog maar het begin.  De kassierster liet ons weten dat er een aantal karren met donaties voor ons klaar stond om mee te nemen naar het weeshuis.  Een jong koppel verloor... Lees verder →

Een warme ode aan de vriendschap.

'Zin da vulneuzn?', vroeg ik aan Bieke toen we langs achter in de truck zaten bij onze Thaise gastfamilie. We zijn opgegroeid met onze mama die een bloemenwinkel had, en toch slaag ik er nog steeds in alle bloemensoorten door elkaar te halen. Maar laat ons eerlijk zijn, wat een geweldige naam, vulneuzn. Zondag in... Lees verder →

Leegaertzwjit. ’t Zit zjirre grjit. 

Mooie liedjes duren niet lang, zeggen ze altijd. Maar we geraken hier precies toch niet weg uit dat aards paradijs.  Wat hebben we gedaan in al die tijd? Niet veel om heel eerlijk te zijn. Vooral genoten. Vreemd eh. Zo voelt het voor ons ook een beetje. We zijn eigenlijk geen zonnekloppers of strandgangers.  Na... Lees verder →

WordPress.com.

Omhoog ↑