4th of July: over aardbevingen en gestrande bussen.

We waren klaar om aan ons volgend avontuur te beginnen, de Pacific Crest Trail.

Voor degene die ooit ‘Wild’ lazen of zagen, Bieke en ik gaan een deel van de (welbekende) route wandelen.

Hoelang en hoeveel km hangt af van ons kunnen, de tijd en de motivatie.

Maar dat is voor later.

Aardbevingen hebben we nog nooit meegemaakt. Hoe erg een bepaald gevoel zich reflecteert op de schaal van Richter, kunnen we ons dus ook niet voorstellen.

Op de dag van vertrek in LA stond Bieke in de douche toen onze kamer ineens niet meer stil stond zoals kamers dat gebruikelijk doen.

Terwijl Bieke aan het uitdokteren was of haar hoofd draaide of dat het water in het bad nu echt zo aan het klotsen was, kwam ik ondertussen kloppend op de deur aanmanen om ons zo snel mogelijk naar beneden te reppen.

Om zeker te zijn van wat er gebeurde, vroeg ik de poetsvrouw of we ons zorgen moesten maken.

‘Yes’ zei ze met de angst in haar ogen.

‘Really’ antwoordde ik, nu ook met de angst in mijn ogen.

Een lift gebruiken leek ons niet onmiddellijk de meest evidente keuze.

Berrevoets gingen we negen verdiepingen trappen tegemoet om beneden aan te komen aan het zwembad.

Het zwembad waar mensen op hun gemak al terug in het water aan het ploeteren waren.

Op de vraag ‘was the hotel moving’ aan het onthaal, werd inderdaad bevestigd dat het om een aardbeving ging.

6.4 op de schaal van Richter in het epicentrum en ineens ook de grootste sinds 1999.

Twintig tergend lange seconden stonden we met de beef, en het hotel mee met ons.

Maar goed, dat hadden we ondertussen overleefd dus op naar de bus richting start van de wandeling.

Dat is relatief want we zouden toch een kleine 18 uur onderweg zijn met die bus.

Helaas mocht ook dat niet baten want we waren gewillig 45 minuten onderweg of de bus chauffeuse van dienst begaf zich naar de pechtstrook.

‘Oververhit’, klonk het.

Gestrand aan een tankstation.

Nadat de chauffeuse expliciet vermeldde dat als we iemand zagen die zich vreemd of verdacht gedroeg, we het haar onmiddellijk moesten melden.

Want veiligheid boven alles…

Die gekke Amerikanen toch.Wordt vervolgd.

Happy 4th of July, y’all!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: