Die keer toen we uitgenodigd werden voor de Zuid-Afrikaanse rugbymatch in Hong-Kong.

Je weet wel hoe de beste avonden degene zijn die je niet op voorhand plande?

Wel, dit was er zo eentje.

Kozijn van dienst, Nick Robaeys, kwam op familiebezoek in Hong Kong.

We waren net naar de lichtshow gaan kijken (die gemengd werd onthaald, laten we het daarop houden) en we hadden zin in één cocktail voor het slapen gaan.

Het leek alsof we uren onderweg waren, want zo gaat dat in een nog te ontdekken grootstad, om ook maar iets van bar te vinden.

Maar uiteindelijk kwamen we aan in Lan Kwai Fong, blijkbaar dé buurt om een drankje te doen.

Toegegeven, het was er druk.

Zo goed als iedere bar zat stampensvol en nog werd je door iedere propper aangemaand om in hun établissement nog een stukje dichter tegen elkaar te gaan aanschuren.

We kozen, hoe kan het ook anders, voor de enige kerel die ons aansprak zonder aandringen. Voor het enige barretje waar je wel nog gewoon aan een tafel kon zitten.

Nog geen tien minuten en een cocktail later (want het was nog net happy hour en laat ons eerlijk zijn, drank is belachelijk duur in Hong Kong dus daar moesten we van profiteren) kreeg de bar het gezelschap van wat niet anders te omschrijven valt als een vat vol testosteron.

Het rugbyteam van Zuid-Afrika.

Dat hadden wij niet door. Maar toen er echt belachelijk veel mensen met hen op de foto wilden, kregen we tekst en uitleg van onze sympathieke buurmannen.

Lang verhaal kort. Plots waren we zes uur later op de avond. De drank had rijkelijk gevloeid. Er werd gedanst, gekust en t-shirts werden uitgespeeld.

Eén van de betere avonden van dit avontuur.

Er was één kerel die precies toch een boontje had voor Bieke. Nummers werden uitgewisseld.

Schat van een vent. Beer van een vent ook.

We werden alle drie uitgenodigd voor hun match op zaterdag.

Stormers vs Sunwolves

Veel van rugby kenden we niet. Het was onze eerste keer dat we een professioneel rugbyteam aan het werk zagen.

Zelfs een vriendschappelijke matchke hadden we nog nooit gezien.

Ok toegegeven, niemand van ons had ooit al in de buurt gestaan van een rugbyveld, maar wauw, wat was het indrukwekkend.

Het is alles wat je ervan verwacht en meer.

Dertig goden verdeeld over twee teams. Het was heet (kan ook moeilijk onder die Hong Kongse zon), toeschouwers voorzagen zich van pintjes en het spel was geweldig fascinerend om te volgen.

Ons team verloor nipt, maar wij hadden, wederom, de tijd van ons leven.

Bedankt Scarra voor de tickets die netjes aan de lobby van je hotel voor ons had klaargelegd. En toegegeven, om mijn kleine zusje een geweldige week te bezorgen.

Hong Kong, u bent geweldig. Hoewel we op voorhand niet goed wisten wat ervan te verwachten, zijn we geweldig fan. Je hebt werkelijk alles.

Nick. Bedankt voor het suikerbrood. De frezekes. De Jules de Strooper koeken. De pralines. Het wekelijks nieuws.

Maar vooral voor je gezelschap.

Dikke kus!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: