Met de Yangonse studenten mee naar het rusthuis.

Hoe zijn we in godsnaam op deze bus beland?

Lees gerust verder…

Goed, ons eerste grote project was in Thailand uiteindelijk een succes geworden en we hadden de smaak te pakken.

Het gevaar ligt hem erin dat je dan al snel de zaken gaat forceren. In Myanmar hadden we contact met twee organisaties en beide zijn uiteindelijk niets geworden.

De ene organisatie vroeg uiteindelijk (naarmate de gesprekken vorderden meer en meer/teveel) geld en de andere had op den duur meer weg van een toeristische attractie waar jonge mensen (met de beste bedoelingen van de wereld) even hun steentje gaan bijdragen. Dat is allemaal ok, maar beide pasten niet volledig in onze visie dus dat werd niets.

Na twee weken in Myanmar wat rond te trekken wilden we toch weer iets gaan doen, dus besloten we dat wereldwijde web weer te gaan contacteren.

We botsten op een vrijwilligersgroep studenten van de unief in Yangon en wonder boven wonder had dat jong geweld graag eens met ons samen gezeten voor een verkennend gesprek.

Uiteindelijk hebben we hen met drie projectjes geholpen en ook nu nog zijn ze altijd meer dan welkom voor wat hulp of raad (niet dat wij experts zijn, zie het eerder van de praktische/organisatorische kant waar we dan misschien niet megaslecht in zijn).

Voor hun inzamelactie voor een zorgcentrum voor bejaarden in Dwar, een dorpje op een drietal uur van Yangon (die uiteindelijk zes uur werden op de bus, ook in het terugkeren. Jawel, allemaal op één dag) hadden de studenten ons mee uitgenodigd.

Dat vonden wij best interessant omdat rusthuizen (mag ik dat nog zo noemen trouwens?) relatief onbestaand zijn in Myanmar.

Het is de gewoonte in Azië dat ouderen bij hun kinderen (of andere familieleden) intrekken wanneer ze hulpbehoevend worden, maar uiteraard zijn er altijd mensen die uit de boot vallen (zagen we helaas meer dan eens in Bangkok bijvoorbeeld).

Omdat het Boeddhisme voor ons een aantal vragen opwekte de laatste maanden, hadden we besloten om niet (onmiddellijk) nog mee te werken aan religieus getinte projecten.

Toch trok dit onmiddellijk onze aandacht. Een oudere monnik die voor bejaarden die nergens terecht kunnen een ‘thuis’ creëert, doe het hem maar na.

We zijn wat kritischer geworden de laatste maanden.

Oprechtheid is iets wat moeilijk te vinden is. Uiteraard gaan inzamelacties gepaard met de nodige publiciteit, maar het mag niet daarom draaien.

Dat was hier een beetje dubbel. De studenten zijn nog jong. Heel jong, dus dat is allemaal helemaal ok. Ze moeten nog zoveel leren. Wij ook trouwens.

Doet er mij aan denken. Daardoor kwamen we op die bus vol zingende tieners terecht. Jongeren gaan vanaf hun zestiende al naar de universiteit in Myanmar.

Maar goed, los daarvan, ze hebben allemaal goeie bedoelingen en dat kunnen we alleen maar toejuichen.

Wat voor ons een beetje botste, was de inrichting van het domein.

De monnik liet ons weten dat er geld nodig was:

– voor matrassen voor de oudere mensen want nu hebben ze er geen

– voor stenen gebouwen omdat hun hutten het volgend regenseizoen niet zouden overleven

– geplaveide wegen naar het domein (daar konden we zelf over meespreken. Als daar een ambulance naartoe moet, dan komt sowieso alle hulp te laat).

Allemaal redelijke argumenten want begrijp ons niet verkeerd, die zaken zijn meer dan nodig en ook verre van overbodige luxe.

Wat misschien wat vervelend is om te zien, is dat het enige gebouw dat wel volledig in steen is gebouwd, hetgene is waar we naartoe gaan om te bidden. Waar de monnik de studenten bedankt voor de giften. Waar ze zelf op de eerste verdieping overnachten.

Niets tegen het feit dat ze daarvoor een huis bouwen. Alleen hadden ze misschien hun prioriteiten anders kunnen stellen.

Los daarvan, hebben die mensen luxe? Neen. Kunnen ze er een mooie laatste dag doorbrengen? Ongetwijfeld.

Ze zagen er stuk voor stuk gelukkig uit en dat deed ons plezier. Mooi.

Iedereen die zich geroepen voelt om een (financieel) steentje bij te dragen voor hen, contacteer ons gerust. Wij willen zeker tussenpersoon zijn.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: