Ode aan jou, lieve mama.

Vijftien jaar geleden nam je veel te vroeg van ons afscheid.

Tot voor kort zouden Bieke en ik elkaar proberen te sparen als die dag naderde. Altijd viel het uiteindelijk wel ter sprake. Maar je wou er de ander niet mee kwetsen omdat je hoopte dat die geen slecht moment had of dat die er net niet aan dacht toen jij dat wel deed.

Maar vandaag doen we dat niet. Vandaag zijn we eerlijk en open tegen elkaar. Verdriet is iets wat best gedeeld mag worden.

Het is moeilijk om terug te denken aan het leven van daarvoor toen je nog bij ons was.

Grotendeels omdat het overlevingsmechanisme op den duur de overhand neemt en het ‘makkelijker’ is om dat leven van ervoor te verdringen.

Maar dat willen we vandaag niet doen.

Vandaag willen we je bedanken voor alles wat je ons hebt gegeven.

Vandaag willen we trots zijn omdat je ons zo hard hebt gevormd tot de personen die we vandaag zijn.

Vandaag willen we je bestaan vieren.

Hoewel je ons veel te vroeg verliet, is het overduidelijk dat we alle twee kind zijn van jou en papa.

Veel te gevoelig voor deze wereld maar toch altijd een poging proberen doen om de ander te helpen.

Ik weet nog als klein kind dat Allerheiligen voor Bieke en mezelf een geweldige periode was. Klinkt misschien vreemd voor een buitenstaander.

Maar jij had een bloemenwinkel en het was één van de drukste periodes van het jaar. De ganse familie kwam je helpen en altijd was er wel iemand in de buurt. Wij hielden enorm van die gezelligheid.

Meme Godelieve die iedere dag achter het fornuis stond zodat we met zen allen samen konden eten.

Pepe Maurice die met papa chrysanten stond te verkopen aan het kerkhof.

Tante Regine die tot een gat in de nacht mee bloemstukken stond te maken.

En alle andere tantes en nonkels trouw op post met de plattegrond van het kerkhof om tijdens de nacht van 31 oktober op 1 november de vele bloemstukken en chrysanten te gaan leveren.

We herinneren ons ook een aantal meisjes die ons kwamen helpen. Eentje is ons altijd bijgebleven.

Stefanie kwam uit een moeilijk gezin, had financiële problemen en de vriend waar ze mee samenwoonde, had een agressief karakter.

Als kind vingen we af en toe gesprekken van jullie op. Je had haar op heterdaad betrapt toen ze geld uit de kassa aan het stelen was.

Iedereen anders zou haar buitengegooid hebben. Maar zo waren jullie niet. Jullie gaven haar een tweede kans omdat het voor haar de enige manier was om verder te geraken met haar leven.

We hebben dat altijd mooi gevonden. Misschien was het een beetje naïef. Maar het gebaar erachter was heel mooi. Mensen een tweede kans geven.

Vijftien jaar. Onwerkelijk dat het al zolang is geleden.

Vijftien jaar. Dat is even lang als het leven dat Bieke had van haar geboorte tot aan je overlijden.

Vijftien jaar. Dat betekent dat de tijd vliegt en we er maar beter alles uithalen.

Vijftien jaar. Dat is de leeftijd van ons nichtje. Absurd dat we nog zo klein waren.

Vijftien jaar. Zolang geleden al en toch valt het gevoel van toen met een vingerknip terug op te wekken.

Vijftien jaar. Ongeveer de tijd dat we elkaar hebben mogen kennen.

Bedankt mama. Voor die fijne tijd. Voor alle keren dat je er voor ons was. Voor alles wat je voor ons deed.

Vandaag zijn we terug die twee hopeloze tieners, niet weten hoe het verder moet.

Hopelijk zou je trots op ons zijn geweest.

We missen je.

4 gedachten over “Ode aan jou, lieve mama.

Voeg uw reactie toe

  1. Dag Bieke en Jelle, een tijdje geleden vernamen wij (Johan en Carine Jonckheere-Ghyselen, nicht van jullie ma en ouders van Joachim en Matthias Jonckheere) dat we jullie verhalen konden volgen, wat we graag doen. We zien dat jullie gelukkig zijn, en dit met heel veel liefde doen, jullie stralen, proficiat daarvoor! Het verhaal wat jullie op 31 januari brachten met de ode aan jullie mama Marleen was heel fijn. we zijn er zeker van dat jullie ma Marleen samen met tante Godelieve en nonkel Maurice fier op jullie zijn! Doe zo verder en geniet ook van de natuur en cultuur!

    Liked by 1 persoon

    1. Dag Johan en Carine, wat fijn om van jullie te horen. Bedankt om onze avonturen te volgen en ook voor de mooie woorden. Dat doet ons echt plezier! Echt waar, een warme dankjewel! Vele groetjes, Jelle en Bieke

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: