Hoe tijd in Bagan een relatief gegeven werd.

Al jaren droomden we ervan, door de inspirerende verhalen van Franky en Marianne (eeuwige dankbaarheid), om te gaan fietsen in Bagan.

Drie nachten hadden we geboekt, en nog geen concreet plan voor daarna, dus alles kon.

Na een nachtbus zonder al teveel slaap en een taxichauffeur die er ons wou opleggen (de man had duidelijk nog nooit met twee vermoeide/lichthumeurige Lepla’s te maken gehad) , kwamen we uiteindelijk aan op die magische plaats.

We konden direct al inchecken, dus nog een paar uur slaap inhalen en we waren klaar om het gebied te verkennen.

Door de jaren heen werden de vele fietsjes ingeruild voor e-scooters, maar we moesten en zouden op de fiets springen, dus na even rond te horen op zoek naar twee trappers, konden we vertrekken.

Ik vermoed dat we nog geen twintig minuten in de blakende zon aan het fietsen waren (ook de goeie raad die je overal leest om niet op het warmste van de dag te vertrekken hadden we weer onderschat) of plots hoorden we een enorme knal.

Fietsband ontploft.

Wat schattig is, nadat we hadden gebeld naar onze guesthouse kwamen twee van de werknemers direct met hun scootertje af.

Niet om de band te herstellen. Niet om ons terug mee te nemen. Niet om een reservefiets te brengen.

Maar om samen met ons te wachten op de eigenaars van de fiets.

Lang verhaal kort, alles is opgelost geraakt, reservefiets gekregen en we konden weer op weg!

Dag één is altijd een beetje zoeken.

We waren al bij tempel drie aanbeland om de zonsondergang te zien, nadat tempel één en twee waren afgesloten wegens herstellingen. En eerlijk, het zat er stampvol voor nog eerlijker, een matig zicht.

En dat bedoelen we absoluut niet onrespectvol.

In 2016 kreeg Bagan te maken met een relatief grote aardbeving waardoor een deel tempels en pagodes in de stellingen staat of gewoon is afgesloten wegens instortingsgevaar.

Uiteraard kennen de locals wel een aantal kleine tempeltje die niet op Maps.me terug te vinden zijn om toch hier en daar een trap naar boven te nemen en te genieten van een adembenemend zicht.

Wij zijn daar een paar keer op ingegaan. Uiteraard doen die mensen dat niet gratis. Maar je bent nooit verplicht om iets te kopen en degenen die wij hebben ontmoet waren nooit opdringerig.

Uiteraard hebben we een broek, oorringen en een soort van zandtekening gekocht.

‘Kan jaren in de rugzak zonder te verslijten’ werd ons meegegeven. Achterkant strijken, voorkant met een sopje erop en hup zo goed als nieuw.

We zijn benieuwd!

Onlangs las ik een verhaaltje over een welstellende man die altijd aan straatverkopers kocht en vaak teveel betaalde. Zijn zoon ergerde zich daaraan en vroeg waarom hij dat deed. Moraal van het verhaal was dat het voor die vader een vorm van liefdadigheid was, met de kleine nuance dat de waardigheid intact bleef.

Klein, onnozel, banaal misschien. Maar het bleef me bij. Niet dat we rijk zijn overigens. Maar alles is relatief.

Terug naar de fietsen. Die zijn amper te vinden, en eerlijk, van povere kwaliteit. E-scooters daarentegen, dat is de toekomst! Of dat maakten we onszelf wijs omdat het zoveel makkelijker was.

We zijn uiteindelijk acht dagen in Bagan gebleven. Acht dagen genoten. Acht dagen rondgecruisd in dat magische gebied. Acht dagen ons hoofd laten rusten.

Zonsopgang en – ondergangen die we nooit meer op die manier zullen zien.

We zijn er heel vaak stil van geweest. En waren stiekem dankbaar dat we erbij mochten zijn.

Als afsluiter voor één keer misschien een paar praktische tips voor degenen die Bagan willen bezoeken:

– Bezoek het nu. Of toch zeker dit jaar.

– Maps.me: megahandig! Ook hier weer dank aan Marianne!

– Maak je lens schoon voor de zonsopgang. Anders vereeuwig je die ene vlek mee op foto.

– zonsondergang: ‘just the two of us’ heuvel. Dit is de foto van Bieke en ik. Je kan het al raden, we hadden het zicht voor ons alleen. (maar om die bubbel meteen te doorbreken, dag erop was er zeker twintig man. Geluk speelt ook mee).

– zonsopgang: kleinere tempel aan den Ananda in. Je bent niet de enige die er zal staan. Maar het is er niet te druk en het zicht is fenomenaal.

Ne groten om van de bucketlist af te vinken…

2 gedachten over “Hoe tijd in Bagan een relatief gegeven werd.

Voeg uw reactie toe

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: