(b)romance in Xingping. 

Rockman, wat ben jij een schone mens. We hadden het geluk je te leren kennen in Xingping. Al vrij snel waren onze gesprekken serieus, diep en filosofisch. 

Je leerde ons je cultuur kennen. Hoe het politiek systeem werkt. Hoe hier omgegaan wordt met mensen met een beperking. Hoe de maatschappij reageert op daklozen. Hoe de overheid zorgt voor de ouderen. Hoe gevoelig jij bent. 

Je vertelde over de ceremonie toen je grootvader stierf. Een ganse nacht zat de familie rond het het overleden lichaam en vonden er rituelen plaats. Zijn bezittingen werden verbrand. Zodat de ziel met een gerust hart kon vertrekken. Toen de ochtend ontwaakte, werd de kist tot boven op de berg gebracht en daar ter aarde gelaten. 

Je hebt respect voor die traditie. Zelf wil je je organen afstaan als die dag ooit komt. Daar gaat je vader niet mee akkoord, maar je moeder knijpt een oogje dicht en respecteert je keuze. 

Het eten dat jij voor ons betaalde, valt niet op één hand te tellen. Toen wij je eindelijk een diner terug konden aanbieden, verhelderde je dat we ons geld tijdens onze reis nog goed zouden kunnen gebruiken. Dat we dat moesten sparen. Je stond erop.

Het was het soort van (zacht) aardigheid dat je niet vaak tegenkomt. Puurheid.

Je nam ons mee naar de top van LaoZhai Shan waar je ons trakteerde op een zonsondergang die we nog nooit op die manier hebben ervaren. Hoewel er nog hier en daar een enkeling op de rots zat, had het toen al een gevoel van intimiteit die me warm maakte vanbinnen. 

Je wandelde rond op het eilandje waar we de eerste nacht logeerden met een welgemeende fascinatie voor de natuur. Met een soort van rust vanbinnen die mij tot rust bracht. 

Hoe je Bieke op haar gemak stelde en oprecht interesse had in haar leven, job en wie ze is als mens, was mooi om naar te kijken. Je werd een vriend. 

Het boottochtje dat we maakten, kon niet prachtiger zijn. Stiekem had je uiteindelijk de moed om mijn hand vast te nemen.

De hele nacht hebben we gepraat. Over het leven. Over onze jeugd. Over de dood. Over de liefde. Over de toekomst. 

Je bent dertig jaar en deed twee jaar legerdienst. Momenteel werk je op een cruise als cameraman/monteur en je hebt al heel wat van de wereld gezien. Je reist graag, je bent grappig en één van de liefste en meest oprechte mannen die ik ooit heb ontmoet. 

Vandaag vertrek je naar Groot-Britannië voor het werk. Wij gaan vrijdag naar Thailand voor ons volgend project. 

Hoe het verder zal gaan, weet niemand. Al ben je stiekem aan het uitkijken om eventueel even met ons mee te reizen na je werkopdracht. 

Wij zijn fan van dat plan. Bedankt Rockman. Er mogen gerust meer mensen zoals jij rondlopen op deze mooie aardbol. 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: