Op doktersbezoek in Guilin. 

Een week voor vertrek kregen we te horen dat Bieke haar schildklierwaarden te laag stonden. Wat een standaard bloedonderzoek moest worden, draaide al snel uit op een last minute bezoek aan het ziekenhuis met een aantal tests. 

Met oprechte dank aan dokter Joost voor de snelle opvolging.

Ik weet dat het niets levensbedreigends is.  Maar de vele maanden voorbereiding en –   laat ons eerlijk zijn – alle afscheidslunchen, – diners en – drinks hadden een beetje zijn tol geëist. Er was voor niets geen ruimte meer en de vermoeidheid sloeg toe. We zijn er ons van bewust, luxeproblemen. 

Marianne belde omdat we die avond zouden gaan dineren en ik begon zowaar te huilen aan de telefoon. Ik sloeg in paniek. Bedankt om mijn gejank te aanhoren trouwens. Zeker niet gênant.  

Mijn excuses op voorhand dat het verhaal vanuit mijn perspectief verteld wordt. Ik wil niet egoïstisch overkomen. Het verhaal gaat ergens naartoe. Beloofd.   

Bieke en ik zijn sinds kleins af aan altijd al beste vrienden geweest. Daarnaast hebben we een gezamenlijke vriendenkring en dezelfde interesses. In het middelbaar zaten onze klassen gezamenlijk in het Plein voor en na school en dat was megagezellig. 

We hebben samen al heel veel meegemaakt. Mooie momenten, hilarische, ontroerende, maar ook heel wat harde. Zo gaat het leven nu eenmaal. 

Toen we nog iets jonger waren, gebeurde het meer dan eens dat we samen de ganse nacht over het leven filosofeerden met aangepaste dranken en plots beseften dat de zon ons al terug was komen vergezellen. Machtige avonden. 

Hoewel die lage schildklierwaarden iets is dat vaak voorkomt bij vrouwen van haar leeftijd, werd ik echt angstig toen we de uitslagen kregen. 

Niet omdat we in het slechtste geval onze reis zouden moeten uitstellen of afzeggen of omdat het al sinds jaar en dag onze grote droom was. 

Wel omdat je de mooiste persoon bent die ik ken en ik niet wil dat jou iets overkomt. 

Wel omdat je voor altijd mijn kleine zus en beste vriendin zal zijn. 

Wel omdat je voor altijd degene zal zijn met wie ik het meest plat lig van het lachen omdat onze humor even dwaas en onnozel is. 

En laat ons eerlijk zijn, de enige die mijn ‘kleine uitbarstingen’ kan verdragen als de honger weer eens toeslaat. Veel respect. 

Het wordt te weinig gezegd, maar wat ben jij een pracht van een vrouw. Zichzelf helaas veel te vaak wegcijferend. Altijd alles eerst om de ander te helpen. Pas daarna jezelf. Koekegoed en een hart van goud.

Ik hoop dat deze trip voor jou minstens even inspirerend mag worden als voor mij.

Merci voor alles, kleine zus. 

Hoe gaat het nu verder? 

Zes weken na de tests moest Bieke opnieuw haar bloed laten onderzoeken. Dat brengt ons terug bij vandaag. Voor het eerst brachten we een bezoek aan een Chinees ziekenhuis. 

De internationale afdeling ziet er heel wat recenter en kalmer uit dan de rest van het gebouw. Hoe graag we ook authentieke ervaringen willen opdoen, na het gebouw te doorkruisen, waren we blij dat we vandaag gewoon Westerse toeristen waren. De afdeling was rustig en steriel. De rest van het gebouw was tot in de nok gevuld en heel chaotisch. 

Haar waarden zijn nog zo goed als hetzelfde gebleven dus wordt de medicatie iets opgevoerd. Dat is blijkbaar een standaardprocedure, voorzichtig starten en zo opbouwen. 

Voor de rest, verder opvolgen dus! Alle andere waarden zijn uitstekend.

Na een paar dagen rust in Guilin zitten we momenteel middenin de rijstvelden van Dazhai. Het bereiken van onze bestemming was best een pittige klim. 

Oudere vrouwen hebben hier de gewoonte om tegen een vergoeding de bagage van toeristen in hun manden op hun rug te dragen. Hoewel het hun inkomen is, voelde het op zoveel manieren verkeerd. Geen gebruik van gemaakt. Kranig zijn ze wel. Moet er geen fysiek zijn. 

Met dit zicht worden we de komende dagen wakker trouwens.  

Oja. Er is een trend die ons in China is opgevallen bij de mannen. De buikjes mogen ontbloot worden bij het warme weer. Six-pack niet vereist. 

Perfect voor mij. Altijd te warm en door het goe leven is dat buikje ook best een pronkstuk geworden. 

Misschien toch dat lopen of zwemmen nog eens een kans geven. 

6 thoughts on “Op doktersbezoek in Guilin. 

Add yours

    1. Dag lieve vrienden. Bedankt voor de mooie woorden hier. We missen jullie uiteraard ook. En zijn nog steeds heel dankbaar voor die geweldige maand bij jullie. Wat een zomer vol liefde. ❤️❤️❤️ blij dat jullie onze avonturen volgen!!

      Like

  1. Hallo Jelle en , hier de Ouders van Margot, Frank en Marleen

    We willen beiden feliciteren met jullie fantastische, leerrijke onderneming !

    Ik kreeg van Margot de blog met het dagelijks reisverslag, zo kunnen wij jullie volgen . . .

    Het roept voor ons ook herinneringen op van in Rusland, St-Petersburg, Moskou, ….enz …

    Verder wensen we jullie het Allerbeste toe, doe zo verder en zorgt goed voor jullie zelf ! ! !

    Tot Later . . . . samen op reis . . . . doeoeoeieie . . .

    Liked by 1 persoon

    1. Dag Frank en Marleen,

      Zo leuk om te horen dat jullie ons volgen! Heel erg bedankt voor het mooie complimentje!

      We moesten aan jullie denken toen we in Rusland waren. Fantastisch fascinerend land!

      We zullen goed voor elkaar zorgen.

      Vele groetjes aan iedereen thuis en tot later!!

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: