Hoe als leek de Hermitage, tempel van kunst, in Sint-Petersburg bezoeken.

‘Zelfkennis is het begin van alle wijsheid’. Neen, we willen ons niet in clichés verliezen (maar eigenlijk houden we stiekem wel van die oubollige levenswijsheden).

Als je niet de grootste (beeldende & schilder-)kunstkenner ooit bent, kan het Hermitage best overweldigend zijn. Het is één van de grootste en omvangrijkste kunst- en cultuurhistorische musea in de wereld.

Los daarvan wordt het sowieso aan de stad Sint-Petersburg gelinkt. Dus als je er bent, het is zeker een bezoek(je) waard. Waarom en hoe je dat makkelijk kan doen, leggen we je hieronder uit 🙂

hermitage by night

Wat wij hebben gedaan is een pocketboekje meegenomen waar de belangrijkste kunstwerken uitgelicht staan én de Hermitage app gedownload. De combinatie van beide zorgden ervoor dat je jezelf niet verliest in de 3 miljoen objecten die er tentoongesteld staan + voor onszelf hadden we er een soort van zoektocht van gemaakt.

Ja, het kleine kind in onszelf zal waarschijnlijk altijd levendig aanwezig blijven, maar daar schamen we ons niet om.  Bijleren, op zoek gaan naar kunstwerken in een majestueus doolhof en ondertussen grote groepen toeristen zien te ontwijken (én op foto doen lijken alsof er geen kat is): best indrukwekkend.

Een halfuurtje voor sluiting, merken we dat we precies toch moeite hebben om de afdeling moderne kunst te vinden. Lukt eindelijk, dus wij oprecht gelukkig. Hangt er een klein papiertje (en daarmee bedoelen we echt een half A5 formaatje, maximum) dat die tijdelijk aan de overkant van Palace Square tentoongesteld wordt wegens verbouwingen.

In een halfuur de uitgang vinden van het Hermitage, jas en rugzak ophalen, Palace Square oversteken (Neen, het valt niet te vergelijken met de Grote Markt in Kortrijk), daar weer jas en rugzak droppen én nog drie kunstwerken zien te vinden zonder grondplan of instructies: het leek onmogelijk, maar het is ons gelukt (voor echt!).

Hadden we graag iets meer tijd gehad tijdens ons bezoek?

Ja, uiteraard. Zeker dat laatste halfuurtje was echt rushen (terwijl we voor de andere afdelingen veel meer onze tijd genomen, iets teveel dus), maar los daarvan hebben we wel een adembenemende namiddag/avond beleefd.

Hier is het lijstje van kunstwerken waar we naar op zoek gingen:

  • ‘Terugkeer van de verloren zoon’ – Rembrandt van Rijn
  • ‘Madonna Litta’ – Leonardo Da Vinci
  • ‘Eu haere ia oe’ – Paul Gauguin
  • ‘De Dans’ – Henri Matisse
  • ‘St Sebastiaan’ – Titiaan
  • ‘Bacchus’ – Peter Paul Rubens
  • ‘Trois Femmes’ – Pablo Picasso
  • ‘Voltaire’ – Jean-Antoine Houdon
  • ‘Hurkende Jongen’ – Michelangelo

Eerlijkheid gebiedt ons te zeggen dat we het laatste kunstwerk nooit hebben gevonden, en dus ook niet meer weten wat het was. Woepsie.

Oja, en dat Bacchus het makkelijkst was om te onhouden. God van de wijn. Levensgenieter ook. Aan zijn postuur te zien.

Schol.

DSCN6225.JPG

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: