Over jongensdromen in Oljato Monument Valley.

Een jaar of zes moet ik geweest zijn toen ik van ons meme Godelieve een speelgoedauto cadeau kreeg onder de kerstboom. Ik weet nog dat ik stiekem had zitten huilen omdat ik niet van auto's hield. En daarna voelde ik mij schuldig en ondankbaar omdat ik niet écht gelukkig was met mijn cadeautje. Alles overdenken... Lees verder →

Off to a rocky start.

Beste Jean-François, Ik noem je voor de gelegenheid Jean-François daar we in alle tumult vergaten je naamkaartje te controleren. Na onze tijd in de Verenigde Staten zouden we richting Mexico trekken, maar dat ticket was voor jou niet voldoende om ons de toegang te verlenen tot het vliegtuig naar LA. We hadden volgens jou ook... Lees verder →

De tweedaagse van Kalaw naar Inle Lake.

Myanmar. Land van ongerepte schoonheid. Na een nachtje door de bergen heen en weer gewiegd te worden op de bus, kwamen we aan in het pittoreske Kalaw. Mensen zijn hier (nog) niet zoals bij de buren in Thailand. Ze vragen wel eens of je een motortaxi nodig hebt, maar gaan niet staan aandringen. Door onze... Lees verder →

We zien elkaar terug. Sowieso.

De nachttrein Thungsong - Bangkok heeft ondertussen iets vertrouwd. We namen hem vaker dan de Eurostar en Thalys samen. Het gewieg van de trein werkt rustgevend en de stapelbedden liggen verrassend comfortabel. We hebben net (voor echt) afscheid genomen van de familie en de kindjes in Thungsong. Het leven hangt van zoveel willekeurige beslissingen af.... Lees verder →

WordPress.com.

Omhoog ↑